Literówki potrafią się tak zakamuflować, że stają się niewidoczne, nawet po dwukrotnym sprawdzeniu tekstu. We wczorajszym moim wpisie znalazłem „przyklaśniąc” i ta śpiąca literówka uszła mojej uwadze. Było późno i po trudnym dniu z okropną pogodą, moje myśli  ciążyły w kierunku spania i śnienie, raczej niż przyklaskiwania racicą.  Nie wiem nawet czy parzystokopytne są zdolne do takich wyczynów. Zgońmy wszystko na tę senną literówkę.  Dziś trafiłem ponownie na literówką „życie-żucie”: „chcąc nie chcąc zostałam zmuszona do uczestniczenia w żuciu niezaradnych mężczyzn”. Miejmy nadzieję, że blogerka przeżuła to niezapomniane przeżycie wspólnego żucia z życiowymi niedołęgami. Mój niekłamany podziw typu horror wzbudziła 13-letnia blogusia, która napisała, że jej „hobby jest  piercing. Sama przekułam sobie dwie dziurki w uchu, pępku i wargę (sic!). Jeszcze został mi język, ale to dopiero po skończeniu gimnazjum.” Wyobraźcie sobie odwagę tej małoletniej wielbicielki „piercingu”, gdy kładła pępek i wargę na kowadło i przekuwała sobie w nich dziurki.” Mam cichą nadzieją, że popełniła literówkę i że tylko  przekłuwała sobie dziurki, chociaż po tych nastolatkach można się spodziewać wszystkiego. Nawet kucie młotem kowalskim. Piercing to podświadomy symbol przekuwania dzieciństwa na dorosłość. Tak to nieporadnia widzi.  Na powitanie pracowitego poniedziałku posłuchajcie zespołu 2 plus 1 śpiewającego „U kowala” – to tak a propos przekuwania.