Za górami, za lasami, za dolinami,

Pobili się dwaj górale ciupagami Hej, górale, nie bijta się! 

Ma góralka dwa warkocze, podzielita się

 ---

Pobili się dwaj górale, a trzeci się śmiał.

Podsunął się do dziewczyny i jużci ją miał.

Hej górale, nie bijta się!

Mata na łbach tęge guzy, ja dziewczynę mam.

Ciupagi, kierpce i oszczypki, bace i kierdel owiec: takie było walczące zaplecze Górala z Żoliborza, szczególnie widoczne w momencie jego przedpółnocnej kapitulacji. O północy żoliborski juhas wyskoczył na wierch, ale spadł z niego po godzinie. Mam nadzieję, że jego sztab wyborczy nie otworzył przedwcześnie butelek szampana, bo nawet Marszałek ograniczył się do małej buteleczki wyskokowego napoju, gdy nie było jeszcze stuprocentowej pewności, że zbójnicy z Podhala i lubelskie mohery nie uzyskają przewagi nad wąsatym Bronkiem. Od dziś nie przyznaję się już, że jestem rodem z Lublina i zmieniłem w paszporcie L na D, dzięki czemu jestem teraz postępowym Dublińczykiem. Kampania drugiej tury była albo nudna jak flaki z olejem albo spadała do poziomu przedszkolaczków pokazującym sobie język i wyśmiewającym siŁ z potknięć lub kłamstewek kandydatów. Te wybory uświadomiły mnie nie po raz pierwszy, że mój rodzinny kraj jest rozdarty na pół jak jak stara pierzyna, z której sypią się kacze pióra i nudnie miauczące palikoty. Wschód to pomrocze posiołków, proboszczów i słuchaczy RM; Zachód to młodzi duchem lub ciałem mieszkańcy miast i miasteczek. Polonia północno-amerykańska to masowe przeszczepy z posiołków, które w wolnych chwilach marzą aby sąsiadowi zdechła krowa. Takie ambicje najlepiej potrafi im zaspokoić twórca IVRP. Młody Janosik, trzeci cwany góral polityczny, to oczywiście Napieralski, który nie wywija ciupagą, ale ciuła w skarbonce te złote dukatym które wypadły z rozdaartej polskiej pierzyny.